Toques et Clochers Haute Vallée

Twee vaten, een kleine wijngaard en een groot applaus

André Cavaillès was al met pensioen, maar één klein stukje wijngaard had hij gehouden. Vijfendertig are, nog geen halve hectare, bij La Serpent in de Haute Vallée. In 2010 was hij 79 toen twee vaten van zijn Chardonnay op de veiling van Toques et Clochers ieder 6.400 euro opbrachten. Een sommelier van Alain Ducasse kocht het ene; het andere ging naar Baron Philippe de Rothschild. De zaal applaudisseerde. Volgens het verslag in La Dépêche reageerde André met een kleine glimlach. Daarna wachtte gewoon zijn wijngaard weer.

Dat verhaal geeft de coöperatie Sieur d’Arques een gezicht. Achter een gezamenlijke naam zitten mensen die jarenlang hetzelfde stukje grond verzorgen. André had zijn perceel na zijn pensionering in 1992 aangehouden. Zijn veilingwijn uit 2010 is niet de fles op deze kaart, maar zijn geschiedenis laat prachtig zien welke wijnboeren het project hebben opgebouwd.

Toques et Clochers betekent koksmutsen en klokkentorens. Sinds 1990 brengt het evenement wijnbouwers, chefs en kopers samen. De veiling draagt bij aan het behoud van het plaatselijke erfgoed. Daarmee gaat het zowel over wijn als over de dorpen waar de makers wonen: hun kerktorens, hun landschap en hun dagelijkse werk.

De Haute Vallée op de kaart komt van geselecteerde percelen boven 300 meter. De Chardonnay vergist en rijpt op vat. Dat geeft een vol en romig glas met duidelijke houtinvloed en een elegante frisse lijn. Het is een wijn die wat aandacht verdraagt, bijvoorbeeld bij eten. En als iemand vraagt wie hem maakt, kun je vertellen over de gezamenlijke kelder én over André: een wijnboer die ook na zijn pensioen nog niet klaar was met zijn stukje grond.

Over deze wijn

Haute Vallée betekent hier meer dan een mooie naam. Binnen Toques et Clochers vertegenwoordigt deze Chardonnay het hoogst gelegen wijngebied van Limoux, met geselecteerde percelen boven 300 meter. Volgens de producent zorgen grote verschillen tussen dag- en nachttemperatuur voor een relatief late rijping. De druiven krijgen zo de tijd om hun smaak te ontwikkelen, terwijl frisheid een belangrijk onderdeel van de stijl blijft.

Daarna volgt het werk in de kelder: de wijn vergist én rijpt op vat. Dat verklaart waarom er naast de frisse lijn ook romigheid en een duidelijke houtinvloed te vinden zijn. Het boeiende zit in de ontmoeting tussen die twee kanten. Je krijgt een volle Chardonnay met de energie van zijn hoger gelegen herkomst. De producent noemt onder meer coquilles en zeebaars als partners aan tafel. Dat past bij een wijn die genoeg ronding heeft om een gerecht te begeleiden en toch levendig blijft.